منطقه بروکا که الگو های حرکتی لازم برای بیان گفتار

آناتومی گفتار :

تا مادامیکه در مرکز شنوایی مربوط به درک موارد شنیداری مطلبی درک نشده باشد از طریق این مرکز دستوراتی به مرکز الگو دهنده گفتار صادر نمی گردد تا آن موارد دوباره بیان بشوند . برای درک معنی کلمات شنیده شده باید قسمت خلفی اولین شکنج گیجگاهی و قسمت مجاور لب آهیانه ای در نیم کره غالب مغز سالم باشد . برای اینکه موارد شنیده شده بیان بشوند باید قسمت خلفی سومین شکنج جلویی در نیمکره غالب مغز سالم بوده باشد . در حقیقت پس از درک مطلب شنیده شده است که دستورات لازم برای بیان آن مطلب از طریق راههای زیر کرتیکال صادر می شود .

برای بیان کردن یک مطلب روند زیر در مغز اتفاق می افتد :

1- منطقه بروکا که الگو های حرکتی لازم برای بیان گفتار را صادر می کند

2- رشته های کورتیکو با لبارکه تحریکات حرکتی را به ساقه مغز انقال می دهند .

3- رشته های حرکتی در هر دو نیمکره مغز که باعث شروع تحریکات حرکتی می گردند

4- گانگلیای بازال در عمق مغز که باعث تونوس مناسب و تغییر تحریکات نورونی می شود .

5- اعصاب مغزی که فرامین حرکتی را به عضلات سر ، گردن ، صورت و زبان انتقال داده و باعث بیان کلمات می شود . بعلاوه رشته های کورتیکو اسپینال ، دیافراگم و عضلات بین دنده ای را تحریک می نماید تا حرکات تنفسی موجب گفتار را فراهم نماید یعنی بازدم منجر به تولید کلمات می شود . بر اثر فعالیت های حرکتی مراکز اکستراپیرامیدال و راههای مربوط که مخچه را نیز شامل می شود هماهنگی و نظم روی تولید کلمات اعمال می گردد .

لکنت این پدیده پر رمز و راز سر گذشتی عجیب دارد کلامی در راه می ماند ، صدایی می شکند ، نگاهی پریشان می شود و غمی جوانه می زند .

روزگاری است که این قفل بر دهان بسیاری از صاحبان سخن بسته شده و بر ریسمان خوش ترنم کلامشان گره افکنده است و ایام درازی است که دلبستگان درمان لکنت در پی اند تا پرده از این راز بر دارند و در این راه همت ها شکوفا و عهدها بسته شده است . لکنت از دو فراز می توان مورد نظر قرار داد :

اول زمانی که کلامی جاری است و توقف نمی پذیرد.

دوم زمانی که کلامی قصد آغاز دارد اما رخصت نمی یابد.

این اختلال که سالیان دراز است که انسان را به خود مشغول کرده در تمام فرهنگها دیده شده است و همه زبانها برای اشاره به آن   وا ژه ای خاص دارند .

طبق بر آوردهای انجام شده میزان شیوع لکنت از 0.7% تا2.1% در نوسان است و حتی تا 5.5% در جمعیت دبیرستانی دیده شده است .

 در درمان لکنت رویکردهای درمانی از قبیل :

حساسیت زدایی

افزایش تدریجی طول و پیچیدگی گفته

جویدن

ابطال

تاخیر در پس نورد شنیداری

جریان هوا

زمان بندی هجایی

رد گیری

مراحل آماده سازی

استفاده از دستگاه ریتم دهنده گفتار

الکترومیوگرافی

وابستگی

تکلم بطنی

تطویل یا کشیده گویی

همه این موارد نوعی شگرد یا برنامه درمانی می باشند که ما در این مجموعه از بسیاری از آنها بهره گرفته ایم . سعی ما بر این بوده که در این مجموعه از رویکردهای گوناگون استفاده کنیم و روی سخن آن با مخاطبین بسیاری باشد .

در زمینه آموزش و تربیت متخصصین جهت درمان لکنت نگرانی های زیادی وجود دارد و همچنین شواهد گویای آن هستند که بسیاری از متخصصین از درمان لکنت می هراسند و از آن اجتناب می ورزند . بلاد و سیدر در پژوهشی بیش از هزار فرد لکنتی را مورد بررسی قرار داده اکثر افراد مورد مطالعه در محیط مدرسه ارزیابی شدند . پژوهش آنان نشان داد که 68 درصد افراد مورد مطالعه علاوه بر لکنت به یک یا چند اختلال ارتباطی نیز مبتلا بودند  و تنها 6 درصد این گروه فقط برای لکنتشان تحت درمان قرار داشتند که در این مجموعه درمان این طیف وسیع نیز بر اساس رویکردهای درمانی حاضر لحاظ شده است .

رایان ( متخصص و آسیب شناس گفتار و زبان ) به شدت با وضعیت فعلی درمان لکنت مخالف است و در کتابش آورده که درمانگران از کار با افراد لکنتی اجتناب می ورزند زیرا به آنها روشهای درمانی کار آمد و موثری آموزش داده نشده است و در درمان افراد لکنتی احساس ناکفایتی می نمایند این مشکل در واقع از افراد صاحب نظر در زمینه درمان لکنت اعم از متخصصین و محققین ما نشات گرفته است این افراد چنان سرگرم تحقیق یا نگارش یا نظریه پردازی هستند که توضیح و توصیف و آموزش و اشاعه روشهای درمانی خود را به باد فراموشی سپرده اند .

اکراه و بی میلی درمانگران در زمینه شرکت در امر درمان و حفظ و تداوم کلیشه های نادرست همواره از مشکلات اساسی ما بوده که این مشکل در کنار مشکلات و محدودیتهایی که در زمینه آموزش نظری و عملی دانشجویان وجود دارد سبب می گردد که روند درمان راهی ناهوار را پیش رو داشته باشد .

رویکردهای گوناگون درمان لکنت در طول تاریخ نمایانگر دوره های مختلف لکنت درمانی بوده است .

از جمله نمونه هایی از این رویکردها :

عصب شناختی

نظریه عاطفی بودن لکنت

روان درمانی علامتی

منشا معنایی

منشا تشخیصی

وروان درمانی می باشند و این رویکردها با تمایل عده زیادی از پژوهشگران بالینی در سالهای 1960 تا 1980 به مکتب اسکینر یا دیگر مکاتب یادگیری همراه شد این افراد به منظور درمان لکنت از اصول تغییر رفتار یا شرطی سازی کنشگر استفاده می کردند پژوهشگران بالینی بر اساس این دیدگاه که لکنت یک واکنش آموخته شده است و قاعدتا باید با اصول یادگیری پاسخ دهد به جای تغییر علامت شروع به تجربه نوعی برنامه درمانی مبتی بر ارتقاء روانی گفتار و فرونشانی لکنت نمودند شگردهای درمانی که این افراد به کار می بردند عموما روشهای جدیدی نبودند بلکه این روشها اساسا به قرنهای 18 و 19 و اوایل 20تعلق داشت.

 از جمله این شگردها می توان از این موارد نام برد :

کاهش سرعت گفتار

کشیده گویی

اصلاح تنفس

پوش شنیداری

با استفاده از نویز

 

 


اسیب ناحیه ورنیکه
,کارل ورنیکه,آفازی بروکا,ورنیکه چیست,پل بروکا,مرکز تکلم در مغز,قسمت تکلم مغز,افازی بروکا چیست,,

Related posts